• พระพุทธรูปสี่ทิศไจ๊ปุ่น, หงสาวดี พม่า

    Posted on February 21, 2010 by Rainbow in Myanmar, Somewhere Out There.

    เคยไปสัมภาษณ์งาน และต้องเล่าเกี่ยวกับงานอดิเรก ก็บอกไปว่า ส่วนตัวแล้วชอบถ่ายรูปและเดินทางค่ะ คนที่สัมภาษณ์เราก็จะถามคำถามเพิ่มว่า เคยไปไหนมาบ้าง แต่คำตอบที่ทำให้รู้จักเราที่สุดและรับเราเข้าทำงาน ทุกครั้ง คือ ประสบการณ์ Backpack ไปพม่าคนเดียว เพราะส่วนใหญ่จะตีความกันว่าคนที่เดินทางคนเดียว คือคนที่มีความเข้มแข็งมาก ทั้งที่จริงแล้ว เราไม่ได้ใช้ความเข้มแข็งอะไรเลย สิ่งที่มีคือ ความอยากรู้ อยากเห็นในโลกกว้างใหญ่ก็เท่านั้น พูดถึงพม่า ทำให้นึกถึงความรู้สึกในตอนนั้น ได้ผจญภัยไปในดินแดนแห่งเจดีย์ ที่เราโดนฝังหัวมากับหลักสูตรการศึกษาของไทยว่า พม่าคือข้าศึกที่เลวร้าย มาปล้นเอาทองของเราไปจนหมด ในความคิดของเด็ก ๆ ก็จินตนาการกันไปว่า คนพม่าคงต้องใจร้าย ป่าเถื่อน เวลาใครชวนเดินทางไปพม่า มักจะมีแต่คนส่ายหน้า ว่า ไม่ไป เพราะคงเห็นว่าเป็นประเทศปิด และเหมือนไปเที่ยวประเทศของศัตรูของชาติไทย (ขนาดนั้นเลยนะ) แต่สำหรับคนที่เคยไปพม่ามาแล้ว คงคิดเหมือน ๆ กัน ทั้งหมดว่า ไม่ใช่เลยสักนิด คนพม่า(ที่เป็นชาวบ้าน)ในความเป็นจริง อ่อนโยน และน้ำใจดีงาม เคร่งครัดศรัทธาในพุทธศาสนามาก บ้านเรือนอาจจะดูด้อยค่า แต่พุทธศาสนสถานนั้น ชาวบ้านทุกคนจะทุ่มทุนทุ่มแรง เพื่อสร้างขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่กว่าชาติใดในโลก ที่ฉันตื่นตะลึงและชอบมากที่สุด คือพระพุทธรูปยักษ์หันหน้าสี่ทิศ ที่ชานเมืองหงสาวดี หรือเมืองบาโก […]

    Comments Off
    Continue Reading...
  • Chanmyae Guesthouse, ย่างกุ้ง

    Posted on May 2, 2009 by Rainbow in Myanmar, Somewhere Out There.

    วันนั้นเป็นวันรองสุดท้ายก่อนกลับเมืองไทย เราสามคน ฉัน, พี่สาวและคุณแม่ (ที่เพิ่งเจอกันที่พม่า) นั่งรถทัวร์ปุเลง ๆ กลับมาจากพระธาตุอินทร์แขวน ผ่านแม่น้ำสะโตง ทุ่งนา และเจดีย์สีทอง ฝนตกพรำตลอดทาง ฉันชอบวิวจากหน้าต่างรถของที่พม่ามาก ๆ เพราะสามารถมองฟ้าและท้องทุ่งได้ชัดโดยไม่มีสายไฟบังทัศนียภาพ นั่งเรื่อยเฉื่อยประมาณสักสามสี่ชั่วโมงก็มาถึงย่างกุ้งตอเย็น ๆ พวกเราเป็นสามสาวแบกแพคเกอร์ (มีอายุห้าสิบกว่า ๆ หนึ่งคน) จึงตัดสินใจไม่นั่งรถแท๊กซี่ เพราะแท๊กซี่ที่ขนส่งย่างกุ้งโก่งราคาจนแพงเกินกว่าจะรับได้ (ชิ! เห็นเราเป็นนักท่องเที่ยวไก่อ่อน) พวกเราจึงเปิดตำรายุทธพิชัยพิชิตย่างกุ้ง (พูดซะสวยหรู ที่จริงคือไฟล์ที่สมาชิกคนหนึ่งเขาใจดีทำไว้ให้ download ที่ www.trekkingthai.com ค่ะ ถ้าหาไฟล์นี้เจอจะเอามาแชร์นะคะ แต่ข้อมูลก็คงเปลี่ยนไปบ้างแล้วล่ะ) เราเดินหารถเมล์กันซักพักก็มีชายหนุ่มวัยรุ่นชาวพม่าคนหนึ่ง เดินตามพวกเรามา โดยบอกว่าจะพาไปขึ้นรถเมล์ ตอนแรกก็ดูท่าทางไม่น่าไว้วางใจ แถมพาเราเดินไปจนสุดกู่ว่าจะถึงอู่จอดรถเมล์(ไกลมาก) แถมพอส่งขึ้นรถเมล์เสร็จ อ่ะ ดันบอกว่าจะไปส่งเราจนถึงเกสท์เฮ้าส์อีกน่ะ นั่งด้วยกันไปบนรถเมล์ เบาะหลังสุด สี่คน สามสาวชาวไทย และ วัยรุ่นชายชาวพม่า รถเมล์พม่า เหมือนรถเมล์บ้านเรา แบบเก่า ๆ พื้นเป็นไม้ และเหม็น ๆ […]

    2 Comments.
    Continue Reading...
  • ความเหงาหยดพราวที่หน้าต่างเครื่องบิน

    บนยานอวกาศที่มุ่งตรงสู่ความโดดเดี่ยว , พม่า

    Posted on October 9, 2008 by Rainbow in Myanmar, Somewhere Out There.

    1. ฉันจดจำประโยคของคุณนิ้วกลมที่เคยเขียนไว้ ในหนังสือเรื่อง กัมพูชาพริบตาเดียวว่า “กูเตือนมึงแล้วว่าอย่าไปคนเดียว เหงาตายชัก” ได้ขึ้นใจ แต่ด้วยความที่ตัดสินใจแล้วว่า จะมาเผชิญกับความเหงาที่พม่าเพียงคนเดียว ทำให้เช้ามืดวันอาทิตย์วันนั้น ฉันตัดสินใจแบกเป้ออกจากบ้าน ขึ้นแท๊กซี่เพื่อมุ่งตรงมายัง สุวรรณภูมิ สนามบินที่ความเงียบเหงาตัวกว้างที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา 2. ที่ประตู G1 เที่ยวบินที่ FD3770 07:15 ย่างกุ้ง ทางออกเปิดแล้ว ฉันไปนั่งหลับ และพยายามหาเพื่อนร่วมทางที่พอจะคุยกันได้ แต่ใครต่อใครก็พากันมาเป็นหมู่คณะ บ้างก็เป็นทัวร์ ทำให้ฉันต้องเดินออกไปสู่ประตูทางออก ด้วยความโดดเดี่ยวที่เลือกมาด้วยตัวเอง ฉันต้องรับผิดชอบความรุ้สึกที่เกิดขึ้นนี้ให้ได้ ก่อนมาบอกกับเพื่อน ๆ ว่าไม่ต้องเป็นห่วงหรอก อย่างมากถ้าเหงาจนทนไม่ไหวก็คงนอนร้องไห้ที่เกสท์เฮ้าส์นั่นแหละ  3. ในเครื่องบินลำนี้มีผู้โดยสารบางตา มีฝรั่งอยู่ไม่กี่คน และทัวร์คนไทยกรุ๊ปหนึ่ง ทำให้ฉันแยกตัวมานั่งที่ที่นั่งติดกระจกด้านซ้ายของลำ ผู้ชายคนหนึ่งที่ฉันคิดว่าคงจะเป็นสต๊าฟกรุ๊ปทัวร์ นั่งอยู่ติดกระจกด้านขวาทำให้ทั้งแถวมีเก้าอี้ที่นั่งว่างเปล่าเหลืออยู่เต็มไปหมด  ความเหงาที่ติดตามมาเลยนั่งกันอย่างสบายใจ  ฉันพยายามมองไปที่ผู้ชายคนนั้น ฉันเห็นเค้าหันกลับมามอง คงสงสัยว่า ฉันมาคนเดียวหรือไงวะ บ้าหรือเปล่ายัยนี่  (เริ่มฟุ้งซ่าน) 4. เครื่องบินแหงนหน้า ล้อลอยจากพื้นดินไม่กี่นาที ฉันก็รู้แล้วว่า ฉันตัดสินใจถูกแล้วที่มาโดยไม่ทิ้งตั๋วเครื่องบินในครั้งนี้ไป เพราะพอได้เห็นปากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ไหลออกสู่ทะเล ก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดี อย่างบอกไม่ถูก […]

    3 Comments.
    Continue Reading...
  • Thiripyitsaya Sky Lounge, Yangon

    Posted on October 2, 2008 by Rainbow in Myanmar, Somewhere Out There.

    เย็นวันสุดท้ายที่ประเทศพม่า เป็นมื้อที่สามารถสุรุ่ยสุร่ายได้ เพราะวันรุ่งขึ้นก็เพียงตื่น เก็บกระเป๋า และบินลัดฟ้า กลับมาเมืองไทย เย็นวันสุดท้ายของในแต่ละทริป จึงเป็นเหมือนมื้อพิเศษ ที่จะได้มีโอกาสเอาเงินที่เหลือจากทริปไปนั่งชิวเอาท์ในที่หรู ๆ ได้ ในการเดินทางไปพม่าครั้งนี้ ฉันออกเดินทางคนเดียว จากสนามบินสุวรรณภูมิ เช้าวันนั้นเหมือนทั้งโลกเป็นสีเทา แม้จะรู้สึกเหงา เหงา แต่ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะหยุดเดินทางเลย ในวันแรกที่ไปถึงได้เข้าพักที่ Beautiful Land Hotel ที่มีความเก่าได้ใจ แถมคืนแรกต้องนอนคนเดียว ในห้องที่มีกลิ่นอับ แต่ก็ไม่ร้องไห้ ไม่เหนื่อย และไม่เหงา อย่างที่คิด เพราะเมื่อเช้าตอนที่ล้อเครื่องบินแตะพื้นที่สนามบินมิงกาลาดง ฉันก็ได้เพื่อนร่วมทางในทันใด คนแปลกหน้าสองคนกลายเป็นเพื่อนร่วมทาง ต่อมาก็กลายเป็นคุณแม่ และพี่สาว ของฉันตลอดทั้งทริปพม่านั้น คุณแม่และพี่สาวชวนไปพักที่ CHAN MYAE GUEST HOUSE ด้วยกัน แต่ฉันจอง Beautiful Land Hotel ไว้แล้ว และมีรถของโรงแรมมา Pick me up จากสนามบินมิงกาลาดง ทำให้ต้องแยกย้ายกันไปนอนคนละแห่ง เราสามคน (คุณแม่ พี่สาว […]

    2 Comments.
    Continue Reading...
  • หนึ่งวันก่อนออกเดินทาง, พม่า

    Posted on September 5, 2007 by Rainbow in Myanmar, Somewhere Out There.

    ถ้าระยะทางยิ่งไกลทำให้คนเราคิดถึงกันมากขึ้นล่ะก็ ฉันจะไปให้ไกลไกลที่สุดเพื่อที่จะได้มีคนคิดถึงฉันมากที่สุด ในขณะที่ฉันกำลังสนุกสนานกับสถานที่และผู้คนที่ไม่คุ้นเคย ฉันรู้ว่ามีคนที่นี่กำลังคิดถึงฉันมากที่สุด ในขณะที่ฉันไม่มีเวลาคิดถึงใครเลย… Rainbow ก่อนออกเดินทางไปพม่า(คนเดียว)

    1 Comment.
    Continue Reading...
5 visitors online now
5 guests, 0 members
Max visitors today: 6 at 01:13 am ICT
This month: 65 at 10-07-2017 06:36 pm ICT
This year: 65 at 10-07-2017 06:36 pm ICT
All time: 99 at 10-28-2012 10:18 am ICT