Red piano เป็นร้านที่ฉันกับอุ้มเล็งกันไว้ว่าเราจะต้องมาชิลที่นี่ให้ได้
ตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเท้าเข้าไปในย่านตลาดเก่ากลางเมืองเสียมเรียบ





ด้วยความที่ร้านอยู่ตรงหัวมุมถนนและประดับด้วยไฟสีแดงเต็มร้าน
แถมชื่อร้านยังคลาสสิคซะขนาดนี้
ฉันกับอุ้มจึงได้แต่ประหยัดเก็บหอมรอมริบ
เพื่อที่วันหนึ่งของการเดินทาง
จะได้มานั่งชิล ๆ รวย ๆ สวย ๆ ที่ร้านเปียโนสีแดง





ที่บอกว่าต้องประหยัด นี่คือเราประหยัดกันจริง ๆ นะคะ
บางมื้อถึงกับซื้อมะพร้าวมาประทังชีวิต
หลังจากกินน้ำมะพร้าวหมดแล้ว
ยังรบกวนให้พี่ชายชาวเขมร
เจ้าของเกสท์เฮ้าส์เฮลโหลพาราไดซ์ผ่าเนื้อให้กินอีกแน่ะ

ที่ต้องใช้ชีวิตแบบประหยัดกันขนาดนั้น
เพราะฉันซุ่มซ่ามเอง
ทำเงินที่เตรียมมาหล่นหายเกือบร้อยดอลลาร์สหรัฐที่พนมเปญ





ยังจำได้ดี กับความรู้สึกหดหู่ในชีวิตวันนั้น
หลังจากนั่งละเมาะโมโตตระเวนชมสถานที่ท่องเที่ยว
ที่กลายเป็นใบเสร็จจากสงคราม
- Killing Field : สยอง มิวเซียมกระโหลกมนุษย์ และหลุมเทศพ
- คุกตุลสแลง : ภาพเหยื่อสงครามขาวดำ เต็มโรงเรียนที่กลายเป็นคุก

เป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่เหมือนไม่ได้ไปเที่ยวหรอกค่ะ
คล้ายเดินทางไปเพื่อเรียนรู้วิชาประวัติศาสตร์จากของจริงว่า
สงคราม นั้น เลวร้ายมากเพียงใด

“รู้ว่าเงินที่เตรียมมาสำหรับการเดินทางหายไป
รู้สึกใจหาย คิดถึงบ้าน
อยากกลับเมืองไทยซะเดี๋ยวนี้ ตอนนี้
เหงา และ เงียบ มาก

พระอาทิตย์เพิ่งตก
ข้างนอกมีเสียงชาวเขมรคึกคัก
มีคนจัดปาร์ตี้ แฮปปี้เบิร์ดเดย์
แต่ในห้องนี้เงียบเหงาซะเหลือเกิน

อุ้มนอนหลับไปแล้ว
ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ไปเที่ยวที่ไหนคนเดียวเด็ดขาด
ความรู้สึกแบบนี้มันทำร้ายร่างกายและหัวใจ

นี่ขนาดมีอุ้มอยู่ด้วยนะ ยังเศร้าขนาดนี้เลย :(”

บันทึกวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2007
เขียนที่ OKAY Guesthouse
พนมเปญ ประเทศกัมพูชา

นี่คือเหตุผลทั้งหมดที่ทำให้ซื้อตั๋วชมนครวัดได้เพียงวันเดียว (20 $)
และต้องใช้สติในการจ่ายเงินทุกบาททุกสตางค์

(ที่เขมร ส่วนใหญ่รับเงินดอลลาร์
ทำให้ค่าใช้จ่ายที่นี่แพงที่สุดในบรรดาประเทศเพื่อนบ้าน)

เก็บเงิน อดออม กระทั่งวันสุดท้ายที่จะได้อยู่เสียมเรียบ ก็สำเร็จ :)
หลังจากกลับจากล่องเรือที่โตนเลสาบ
ฉันกับเพื่อนก็นับเงินที่เหลือ
สรุปว่าเหลือเพียงพอที่จะไปกินร้าน Red Piano แล้ว เย้ ^^





พวกเราจึงรู้สึกรักร้าน Red Piano เสียมากมาย
มองอะไรในเย็นวันนั้นก็ดูสวยไปหมด
พระอาทิตย์ทอแสงฉาบทั้งเมืองด้วยให้กลายเป็นสีทอง
ทำให้นึกถึงวันที่ได้ไปชมพระอาทิตย์ตกที่ พนมบาแค็ง
ปราสาทบนยอดเขาโดนอาบด้วยแสงทองอร่าม
ผู้คนจากทั่ทุกมุมโลกมารวมอยู่ ณ ที่เดียวกัน
เพื่อเพ่งมองไปยังจุดเดียวกัน - ท้องฟ้าทิศตะวันตก








อาหารที่สั่งค่อย ๆ ทยอยมาวางบนโต๊ะ

สลัดทูน่า ไข่ต้ม, สปาเกตตี้คาโบนารา
รสชาติอร่อยใช้ได้ บวกกับบรรยากาศน่ารัก ๆ ของเสียมเรียบ
ทำให้มื้อนั้นกลายเป็นมื้ออาหารแห่งความทรงจำ












ย่านถนนกลางเมืองจากที่สว่าง พลันดวงอาทิตย์ลับก็กลับกลายเป็นโลกอีกใบ
สนุก สวย โรแมนติก ชิล แอนทีค และหลาย ๆ อย่าง
แสงไฟจากร้านรวงต่าง ๆ ค่อย ๆ วิบวับขึ้นมา













วิวจากระเบียงชั้นสองของร้าน Red piano
ทำให้ฉันได้รู้จักกับเสียมเรียบ และตกหลุมรักเมืองนี้ราวกับต้องมนต์

ทั้งที่ตั้งใจไว้ว่า I never fall in love again แล้วเชียว
ครั้งนี้ขอยกเว้นอีกสักครั้งเถอะน่า :)





Address: ร้านหัวมุม ก่อนเข้าย่านท่องเที่ยวกลางคืน
ใกล้ตลาดเก่า กลางเมือง เสียมเรียบ
ประเทศกัมพูชา

Tips 1: Visa on arrival สำหรับเข้าประเทศกัมพูชาสะดวกดีค่ะ
ไม่ต้องทำไปก่อนหรอก เตรียมรูปถ่าย กับเงินไปก็เพียงพอแล้ว

Tips 2: พนมเปญแอร์พอร์ตเต็มไปด้วยยุง ๆ ๆ ๆ
ขนาดเจ้าหน้าที่ชาวแขมร์ยังเดินถือไม้แบดตียุง
อย่าลืม ซอฟเฟลสีชมพู ติดตัวไปด้วยค่ะ :)

Other site -> Red Piano Site

ไก่ทอดอร่อยเด็ดของจังหวัดเชียงใหม่
ต้องยกให้ ไก่ทอดเที่ยงคืน

แต่ถ้าใครอยู่แถว ๆ นิมมานเหมินทร์แล้วขี้เกียจไปไกลถึงนู่น
ก็ต้องมากินที่นี่ค่ะ ไก่ทอด CMU
อยู่ตรงหลังมอฝั่งสวนดอกค่ะ





ร้านอร่อยราคาประหยัดของนักศึกษามอชอ



อาหารเหนือ ไก่ทอด ไส้อั่ว น้ำพริกหนุ่ม น้ำพริกแดง ไส้ทอด
มีครบทุกอย่างค่ะ














แต่ที่ชอบที่สุดของร้านนี้คือ ไข่เป็ดต้ม
เพราะไข่แดงเป็นยางมะตูม อร่อยที่สุดในโลก





จะพลาดอะไรก็ได้ แต่ห้ามพลาดไข่เป็ดต้ม ค่ะ :)

Address: ริมถนนสุเทพ หลังมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ หรือที่เรียกว่าหลังมอ
ตรงข้ามกะคณะเภสัชค่ะ ร้านเป็นตึกแถวหนึ่งคูหา ทาสีเขียวเปรี้ยวปรี๊ด

ร้านนี้ปิดดึกด้วยค่ะ หิว ๆ ตอนดึก ๆ ออกมาได้เลย :)

ไม่รู้จักร้านนี้มาก่อนเลย
ไม่เคยได้ยินชื่อ แถมยังไปแบบไม่ได้มองทางอีกด้วย - -”

รู้เพียงว่า นี่เป็นร้านอร่อยเด็ดที่กระทุ่มแบน สมุทรสาคร
นำทางไปโดยเพื่อนสาวเจ้าของพื้นที่

ไปถึงก็ได้ที่นั่งเป็นศาลาริมน้ำ
และมีโต๊ะเดียวในร้าน

เลยมีความรู้สึกเหมือนเหมาทั้งร้าน ทั้งสวนไว้กินกันเอง

ความรู้สึกเหมือนไปบ้านญาติตามต่างจังหวัด
แล้วเค้าเลี้ยงข้าวมื้อใหญ่

ทุกสิ่งที่นำมาจัดวางตรงหน้ามันเยอะและอลังการ
เป็นอาหารแบบชาวบ้านที่จริงใจที่สุด

เมี่ยงคำ, ยำปลาดุกฟู, ต้มโคล้ง, ยำใต้ดิน ฯลฯ

ตบท้ายด้วยฝรั่งหวานกรอบ ที่ไม่ได้สั่งค่ะ
แต่เค้าเอามาให้ชิมฟรีอ่ะ

Address: ครัวริมสวน อ.กระทุ่มแบน สมุทรสาคร
ร้านนี้บอกทางไปไม่ถูกค่ะ ไปตอนเมา ๆ ><
เอาเบอร์ไปโทรถามทางเองนะคะ034473242, 0898118002

web นี้มีแผนที่ค่ะ -> ข้อมูลเพิ่มเติม

อาทิตย์ก่อน ไปแถวถิ่นเก่า นิมมานเหมินทร์ ย่านที่สนุกชิค ๆ ที่สุดในเชียงใหม่
เพราะมีร้านกาแฟ, ร้านอาหาร, ร้านเหล้า, ร้านศิลปะ, อาร์ต, และอื่น ๆ
แต่ละร้านมีสไตล์ของตัวเอง ทำให้ย่านนี้ยิ่งสนุก และคิดว่าคงจะสนุกขึ้นไปเรื่อย ๆ





แวะไปแถวนั้น ผู้ใหญ่ใจดีก็เลยพาไปนั่งเล่นที่ไอเบอรี่ iberry
ร้านไอติมของพี่โน๊ต อุดม แต้พานิช อีกครั้ง

iberry ในวันนี้ มีคนแวะเวียนมาไม่ขาดสาย
ร้านกว้าง ลานสนามหญ้า รถจอดเต็มหน้าร้าน
ถึงแม้จะเป็นโลวซีซั่นของเชียงใหม่ก็เถอะ
(ลองหลับตาคิดถึงไฮซีซั่นในหนาวนี้ ร้านคงแน่นขนัดไปด้วยนักท่องเที่ยว)

ถ้าใครได้ดูตีสิบก็คงรู้ที่มาของต้นลั่นทมที่พี่โน๊ตแกซื้อมาทำซุ้มประตู
ช่วงนี้ออกใบเขียวครึ้มแล้ว
ถ้าต่อไปมีดอกลั่นทมด้วยคงจะเป็นประตูเข้าร้านที่เท่ห์ที่สุด





เหมาเจ๋อตุง คนเดิมยังยืน say I love you อยู่หน้าร้าน




ในครั้งก่อนที่มาตรงด้านหน้าร้านยังว่าง ๆ อยู่
ต้นไม้ต้นใหญ่ ยังมีชิงช้าห้อยลงมาให้แกว่งไกวเล่น

แต่วันนี้ชิงช้าหายไปแล้ว
แทนที่ด้วยหมา Dom Dog สีเหลืองตัวใหญ่ขนาดเกือบเท่าตึกสามชั้นแทน
(ไม่ได้โม้นะ ดูจากรูปสิคะ)











ดูที่มาและวิธีการทำ Dom Dog ได้ที่นี่ค่ะ -> ChubbyHole ณ exteen

(ขออนุญาตเจ้าของ site ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ)

บรรยากาศรอบ ๆ โดยทั่วไป




ต้นไม้ออกลูกเป็นโคมไฟ




เอากระเป๋าสตางค์มาถ่ายรูปเล่น เพราะแอบลายเดียวกับ iberry ^^





ไอศครีม กับ ขนมอื่น ๆ และ เครื่องดื่ม ก็ตามมาตรฐาน iberry ค่ะ








Address. นิมมานเหมินทร์ ซอย 17 ตามลายแทงป้ายมิกกี้สีเหลืองเข้าไปเรื่อย ๆ
จะเข้าทางถนนศริมังคลาจารย์ หรือ ฝั่งถนน นิมมานเหมินทร์ ก็ได้ค่ะ
เห็น Dom Dog สีเหลืองตัวใหญ่เท่าตึกสามชั้นก็นั่นล่ะ iberry ที่ชิวสุดในประเทศ
จ. เชียงใหม่ ประเทศไทย