เป็นร้านกาแฟวาวีที่อยู่ติดกับแกลเลอรี่
ด้านหลังมีลำเหมืองเล็ก ๆ ไหลผ่าน

ตอนแรกฉันเองก็ไม่เคยรู้จักลำเหมืองมาก่อน
จนกระทั่งได้รู้จักกับหมาน้อยตัวหนึ่ง

ที่เจ้าของแกลเลอรี่เลี้ยงไว้
และตั้งชื่อแปลก ๆ ให้ว่า “น้ำเหมือง”

ฉันจึงจดจำคำนี้ไว้ในสมองอันน้อยนิด
และได้มารู้ความหมายที่แท้
จากการอ่านงานเขียนของฮิมิโตะ ณ เกียวโต
เรื่อง “จดหมายจากสันคะยอม” ค่ะ

ร้านกาแฟมีสองชั้น โดยด้านบนมีโต๊ะติดริมหน้าต่างกระจกใส
มองเห็นความเขียวชอุ่ม และมองเห็นลำเหมืองไหลผ่าน

ทั้งร้านตกแต่งด้วยภาพและศิลปะจากแกลเลอรี่
และมีการจัดวางอย่างลงตัวทุกซอกทุกมุม

การที่ได้มาใช้เวลา จิบชากาแฟอยู่ที่ร้านนี้
จึงเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขสงบ

บนชั้นสองมีสมุดวาดเขียน
และสีวางไว้ให้ลูกค้าได้วาดรูปเล่นด้วย

สาวน้อยคนนี้เป็นเพื่อนโบว์เองค่ะ ชื่อบุ๋ม
กำลังเริ่มวาดรูปเพื่อนอีกคนลงในสมุด

วาดรูปคนเสร็จ ก็มาวาดรูปหมีต่อ
เป็นตุ๊กตาหมีถัก 2 ตัวที่ซื้อมาจากถนนคนเดิน

มีหมีเป็นแบบค่ะ

หมีแอบดูรูปตัวเอง







เงาหมี







วาดเสร็จแล้วลงลายเซ็นต์ไว้เป็นที่ระลึก
ภาพนี้วาดไว้ตั้งแต่ฤดูฝนปี 2007 ค่ะ

นอกจากวาดรูปแล้ว
บางคนก็ใช้เวลาในการถักโครเชต์

เล่นวาดรูป หรือถักโครเชต์กันจนเบื่อแล้ว
ก็เลยเดินผ่านสนามหญ้าสีเขียวไปที่แกลเลอรี่ที่อยู่ติดกับร้านกาแฟ

ที่นี่เลี้ยงแมวกับหมาไว้เยอะเหมือนกันค่ะ
เพราะเจ้าของแกลเลอรี่เธอรักน้องแมวและน้องหมามาก ๆ

แกลเลอรี่ที่มีแมวเหมียวต้อนรับอยู่หน้าร้าน
ให้ความรู้สึกของบ้าน
น่ารักและมีชีวิต

ของที่อยู่ในแกลเลอรี่มีหลากหลาย
ทั้งเครื่องประดับ งานเขียน งานปั้น กระเป๋า งานผ้า ฯลฯ

ร้านน่ารักนี้ตั้งอยู่ที่ถนนแม่ริม-สะเมิง
ตรงข้ามกับโรงแรมหรูโฟร์ซีซั่นค่ะ

เข้ามาทางแยกเข้าอ. แม่ริม ตรงมาแล้วเลี้ยวซ้ายค่ะ
เปิด 8 โมงเช้าถึง 6 โมงเย็น
มีป้ายอยู่ หาไม่ยากเลยค่ะ :)