ฉันก็ไม่รู้ว่า ใครเป็นคนแรกที่เริ่มต้นนับทางโค้งนี้
และใช้เวลานับกี่วันกี่เดือนกี่ปี
จึงสรุปออกมาเป็นตัวเลข “1,864 โค้ง”

แต่ก็รู้อย่างหนึ่งว่า “เออ เอ็งเก่งว่ะ” ที่ได้ตัวเลขนี้มา

เพราะตัวเลขนี้มีความสำคัญมาก ทั้งมีค่า และมีราคา
จึงทำให้ได้ไปปรากฏบนกระดาษแผ่นหนึ่ง
ที่คนทำเรียกกันว่า ใบประกาศผู้พิชิตทางโค้ง
(สามารถไปซื้อหรือเรียกให้ไพเราะว่าเสียค่าธรรมเนียมได้
ในราคา 20 -30 บาท ที่หอการค้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
สติ๊กเกอร์แปะหลังรถ (ราคาตามขนาด)
หรือเสื้อยืดสกรีนลายที่มีขายอยู่ตามร้านค้าทั่วไปในเมือง (ตัวละ 159 บาท)

สำหรับฉันแล้ว ทางโค้งจะมีกี่โค้งก็ตามใจท่านเถอะค่ะ
สิ่งสวยงามระหว่างทางนั่นต่างหากคือของจริง

แต่ละโค้งภูเขาที่คดเคี้ยวไปตามป่าเขียว
ไอหมอกที่มีสีขาวบาง ๆ หนาว ๆ
วิวท้องทุ่งนาสีเขียวสีทองข้างทาง
ฉากมิติของภูเขาสีเทาครามสลับซับซ้อน
เมฆขาวขนนกที่แสดงถึงความเป็นเมฆในที่สูง
(เมฆแบบในหน้าปกหนังสือ “เดินที่สูง” ของสำนักพิมพ์หนังสือเดินทาง)

ดอกไม้ใบหญ้าพริ้วไหวตามกระแสลม
เด็กชาย เด็กหญิง คุณตา คุณยายชาวเขา
หมา แมว เป็ด ไก่ วัว ควาย หมูดำที่ข้ามถนน
ทั้งหมดทั้งสิ้นและอื่น ๆ ฯลฯ

นั่นต่างหาก คือความหมายที่แท้จริงของการเดินทางผ่านทางโค้ง
ซึ่งไม่ใช่เพียงตัวเลขจำนวนนับ

จะมีซักกี่คน (ที่ไม่ใช่คนขับรถ)
ที่ได้เห็นโค้งเหล่านั้นครบ

บางคนหลับ บางคนอ้วก
จนมีเสื้อยืดสกรีนลาย อ้วก+หลับ = แม่ฮ่องสอน
สำหรับฉัน ไม่อ้วก แต่ก็มีหลับบ้าง
(ใน 1,864 โค้ง ฉันอาจจะหลับไป 800 โค้ง)

สัมผัสทางโค้งซ้ายขวาคล้ายภูเขาไกวเปลกล่อม
ฉันชอบวิวสองข้างทาง
และที่สำคัญ ฉันรักการเดินทางผ่านทางโค้งเหล่านี้ยิ่งนัก :)

Remark:1,864 โค้ง คือ ตัวเลขจากฮอดถึงแม่ฮ่องสอน
แต่เมื่อคุณไปแม่ฮ่องสอน ถ้ารวมเส้นทางไปกลับ
และการเดินทางไปยังสถานที่อื่น ๆ เช่น ปางอุ๋ง ดอยแม่อูคอ
ปางมะผ้า ปาย บ้านกระเหรี่ยงคอยาว ฯลฯ

รวม ๆ แล้ว น่าจะได้ผ่านทางโค้งทั้งหมดประมาณ 6,000 - 7,000 โค้ง!