มองไปทางขวาต้นกาแฟอยู่ตรงนั้น

ส่วนต้นซินนามอนอยู่ทางนี้

Barista ที่ทำหน้าที่ชงกาแฟให้ชิม
เป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นบาหลีอารมณ์ดีเสื้อสีฟ้า
แนะนำตนเองด้วยรอยยิ้มว่าชื่อ แบรด พิทท์!
แค่นั้นล่ะ เสียงหัวเราะก็เต็มไปทั้งไร่กาแฟบาหลี

ตั้งแต่ย่างเท้าเข้ามาที่ไร่นี้
แบรดพิทท์ก็เล่าเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับกาแฟให้ฟังไม่หยุด

พร้อมทั้งสาธิตวิธีการคั่วกาแฟให้ดู

หลังจากสาธิตการคั่วเสร็จ
ก็พาเราไปชิมกาแฟที่ว่ากันว่าอร่อยและแพงที่สุด
ซึ่งเมล็ดกาแฟจะจับตัวเป็นก้อน ๆ อยู่ในขวดโหลที่เห็น

มันคือ กาแฟขี้ชะมด หรือ Kopi Luwak
กาแฟที่โด่งดังเมื่อไม่กี่ปีมานี้เอง

**อ่านข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับกาแฟชะมดได้ ที่นี่

ตอนแรกเราก็ไม่ค่อยจะเชื่อว่าที่นี่ผลิต Kopi Luwak จริง
จนเมื่อแบรดพิทท์ชี้ไปให้เดินไปที่กรงด้านหลัง

จึงได้เห็นเจ้าชะมด หรือ Luwak นอนตัวเป็น ๆ ขนปุย ๆ อยู่ในกรง
ตามข้อมูลบอกมาว่าเจ้านี่มันจะออกหากินในไร่กาแฟเวลากลางคืน
แต่นอนหลับเวลากลางวัน

เจ้าตัวนี้จะเลือกกินเมล็ดกาแฟที่สุก
พอเมล็ดกาแฟผ่านระบบการย่อยอาหาร
เอนไซม์จะทำปฏกิริยาบางอย่างกับโปรตีนในเมล็ดกาแฟ
ทำให้กาแฟชนิดนี้มีคุณสมบัติพิเศษ
จะหอม และ มีกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ต่างจาก กาแฟ ทั่วไป

กาแฟ และ ชาสมุนไพร ต่าง ๆ ถูกชงลำเลียงมาตั้งไว้บนโต๊ะ

ในแต่ละถ้วยจะมีไม้เล็ก ๆ ใส่ไว้แทนช้อนกาแฟ
เป็นเปลือกไม้ที่คนเอเซียจะคุ้นเคยในอาหารคาว
แต่สำหรับชาวตะวันตก เปลือกไม้ชนิดนี้จะใช้ในขนมและเครื่องดื่ม
เปลือกไม้ชนิดนี้คือ ซินนามอน หรือ อบเชย นั่นเอง

ที่บาหลีมีต้นซินนามอนเป็นจำนวนมาก
และมีพืชพรรณที่น่าสนใจอีกหลายอย่าง

ต้น Cocao หรือ โกโก้ ที่คนไทยเรียกกัน
ในท้องถิ่นบาหลีจะเรียกว่า Bali Chocolate

ไร่อันแสนร่มรื่นยังมีปลูกพืชอีกหลายอย่าง

ในภาพด้านล่างนี้คือ Salak หรือ สลัก
เป็นพืชในตระกูลเดียวกับ สละ บ้านเรา

หนามน้อยกว่า และลูกใหญ่กว่า
เนื้อจะค่อนข้างขาว และกรุบกรอบ
แต่พอผ่านการชิมแล้วขอกลับมากิน สละ ที่เมืองไทยดีกว่า

ทริปมาเที่ยวไร่กาแฟนี้ เป็น one day trip
ที่แถมโดยคุณลุงคนขับรถ
เราจึงไม่เสียค่าเข้าชมและค่ากาแฟแสนอร่อยแต่อย่างใด
เพียงแต่อาจจะซื้อ เครื่องเทศ หรือ กาแฟ เป็นของฝากได้
ราคาสามารถต่อรองได้ง่ายกว่าในเมืองเยอะเลยค่ะ

มีทั้งCinnamon คุณภาพเยี่ยม

Saffron (ส่วนผสมที่เห็นบ่อยใน Facebook)

Arak เหล้าขาวบาหลี บีบมะนาวใส่น้ำผึ้งนิดหน่อยอร่อยมากค่ะ ^^

นอกจากไร่กาแฟกลิ่นซินนามอนแล้ว
สิ่งอื่นที่น่าประทับใจอย่างยิ่งคือรอยยิ้มไร้เดียงสา
จากเด็กน้อยบาหลีที่เติบโตและวิ่งเล่นในไร่กาแฟ :)