3. บนยานอวกาศ

“No Plan is the best plan”
คือการวางแผนเดินทางที่ดีและจริงมากที่สุด

การเดินทางไป Neverland คนเดียวง่ายมาก
เพราะรถออกจากเอกมัย สถานีขนส่งที่คุ้นเคย
ไม่ต้องจองตั๋ว ไปถึงห้าทุ่มกว่า รถออกเที่ยงคืน

รู้สึกคล้ายนอนหลับไปบนยานอวกาศ(ที่ไม่มีผ้าห่ม)
เพื่อไปพบยามเช้าบนดาวอีกดวง

ยานอวกาศเดินทางเร็วกว่าดวงอาทิตย์
ฉันไปถึงสถานีขนส่งจังหวัดตราดตอนตีสี่ครึ่ง!

สัมผัสลมหนาวยะเยือกปลายเดือนมกราคม
ทักทายฉันราวกับเพื่อนสนิท
ลมหนาวเดินทางไปเป็นเพื่อนตลอดทาง
บนรถโดยสารราคา 50 บาท สู่ท่าเรือ

ข่าวร้ายคือ เรือเที่ยวแรกออกเวลาเก้าโมงเช้า!
ส่วนข่าวดีคือ เราจะได้ชมพระอาทิตย์สีส้มดวงโตขึ้นจากท่าเรือ

แสงแรกของวัน
พระอาทิตย์ดวงโตสีส้มโผล่พ้นยอดประภาคาร
แสงสะท้อนผมยาวของฉัน จนเป็นประกายสีแดด

ฉันอยู่บนดวงดาวมหัศจรรย์ :)

4. ลุงชื่อเหนือ

การดำรงชีวิตอยู่ที่ท่าเรือเป็นความสุขสงบช่วงหนึ่งของชีวิต
ถ้าเพียงแต่เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ต้อง ปวดฉี่!

จากปลายท่าเรือที่ฉันนั่งอยู่
ถ้าจะเดินเรื่อยไปตามถนนสู่ฝั่งก็ไกลพอเหนื่อยทีเดียว
อาจจะทำทะเลให้กลายเป็นน้ำอุ่นได้ lol

แต่สวรรค์ก็ส่งรถฟักทองสีฟ้า และคุณลุงพลขับใจดีมารับฉันจนได้
ถามคุณลุงว่าห้องน้ำอยู่ไหนคะ
คุณลุงตอบว่า ตรงฝั่งนู่น ไปมั๊ยล่ะ เดี๋ยวลุงขับไปส่ง

อาจจะดูเป็นเรื่องเล็กน้อยมากของชีวิต
แต่นี่คือน้ำใจอันยิ่งใหญ่สำหรับคนที่ปวดฉี่ระดับเก้าอย่างฉันน่ะ ><

หลังจากเข้าห้องน้ำเรียบร้อย
คุณลุงยังใจดีพาฉันซิ่งไปกับรถสีฟ้าทั่วแหลมงอบ
ไปดูป้ายสุดแผ่นดินตะวันออก
ไปดูประภาคารสีเดียวกับตู้ไปรษณีย์

จบทัวร์คุณลุงก็พาฉันมาส่งที่ท่าเรือ
โดยไม่คิดเงินค่าโดยสารซักบาท

ถามคุณลุงว่า ชื่ออะไรคะ
ลุงตอบว่า ลุงชื่อเหนือ

ฉันพบลุงเหนือที่สุดเขตทะเลตะวันออก :)

5. เพื่อนชื่อแย้ม

ชาวบ้านจับปลากระบอกกันตรงท่าเรือ
ปลามีมาก มองด้วยตาเปล่าก็เห็น
เสียงเฮฮาของชาวบ้านที่จับปลาได้
ในขณะที่ฉันนั่งเงียบรอเรืออยู่คนเดียว

เช้าวันฉันคงเหงาขาดใจ
ถ้าไม่มีเพื่อนชื่อ แย้ม เข้ามาคุยด้วย

แย้มเดินยิ้มเข้ามาทักทายฉัน
และอยู่ข้าง ๆ กันตลอดตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้น
จนข้าวผัดปลาหมึกหนึ่งจานหมดก่อนขึ้นเรือ

แย้มสวัสดี และยืนโบกมือบ๊ายบาย
เรือสปีดโบ้ทแล่นฉิวออกจากท่า

บ๊ายบายแย้ม, ลุงเหนือ, ท่าเรือ, ประภาคาร
ฉันกำลังจะไป Neverland ล่ะ

พิมพระจันทร์กับรมิดากำลังรออยู่ที่นั่น:)