เมืองมรดกโลกเล็ก ๆ ริมฝั่งแม่น้ำทูโบน
ประเทศเวียดนาม

ฤดูร้อนกลางเดือนมิถุนายนปี 2006
หลังจากเที่ยวงาน Hue Festival
ฉันจึงเดินทางเลียบเลาะถนนริมทะเล
เพื่อจะมาใช้ชีวิตน่ารัก ๆ ที่ “ฮอยอัน”

ฮอยอันเป็นเมืองที่มีประวัติเก่าแก่ยาวนาน
บ้านเรือนในสมัยญี่ปุ่นบุกยึดครองยังคงถูกรักษาไว้อย่างดี
รวมถึงชุมชนชาวจีนสมัยที่มาตั้งรกรากค้าขายที่เมืองท่าแห่งนี้

ยามกลางวันที่นี่คือแกลเลอรี่ขนาดใหญ่ริมแม่น้ำ

ส่วนยามค่ำคืน,
ทั้งเมืองจะสว่างไสวไปด้วยแสงเล็ก ๆ จากโคมไฟกระดาษ

ที่ทำให้ทั้งเมืองเหมือนมีหิ่งห้อยนับร้อยนับพัน
ส่องแสงวิบวับอยู่ทุกหลังคาเรือน

เมืองเก่าแก่มีตำนานเล่าขาน
ส่งผลต่อวิถีชีวิตของคนที่นี่
ทั้งในแบบแนวทางใหม่และดั้งเดิม

คาเฟ่หลายร้านริมแม่น้ำทูโบนเกิดขึ้นมาเมื่อไม่กี่ปีมานี้
(ที่อร่อยและน่านั่งก็ร้านนี้ล่ะ Tam Tam Cafe’)

ในขณะที่ชาวเวียดสวมงอบหาบขนม
ก็ยังคงมีให้เห็น

ทุกสิ่งล้วนถูกใส่ตู้ไปรษณีย์ส่งต่อมาจากในอดีต
ถึงผู้คนในปัจจุบัน

พวกเราเดินทางผ่านไปเพื่อสร้างความทรงจำ

หลายปีผ่านไป,
ฉันจำอะไรเกี่ยวกับฮอยอันไม่ได้มากนัก
ความทรงจำระหว่างฉันกับฮอยอันเริ่มซีดจาง
ราวกับบันทึกการเดินทางไว้ด้วยกล้องโพลารอยด์

แต่ในความซีดจางมันก็มีความหมายในตัว
ว่าครั้งหนึ่งในอดีตนั้น

อย่างน้อย,
เราเคยพบหน้ากันมาแล้ว

และฉันก็ถ่ายภาพเธอในทันทีที่แรกเห็น
โพลารอยด์ฮอยอัน :)