รักข้างเดียวของหอยเป๋าฮื้อ, เกาะสิเหร่ ภูเก็ต

Posted by Rainbow | Somewhere Out There, ภูเก็ต (Phuket) | Thursday 4 February 2010 11:13 am

    อ่านเจอเรื่องราวความรักของหอยเป๋าฮื้อจากในการ์ตูนเล่มหนึ่ง
    ทำให้คิดถึงตอนที่ได้ไปเที่ยวที่ “เกาะสิเหร่”
    เกาะเล็ก ๆ ที่มีเพียงคลองท่าจีนคั่นระหว่างเกาะกับตัวเมืองภูเก็ต
    จนดูเหมือนจะเป็นแผ่นดินเดียวกัน

    พื้นที่บนเกาะนี้ส่วนใหญ่เป็นสวนยางและมีพื้นที่หาดอยู่บ้าง
    แต่ไม่เหมาะกับการเล่นน้ำ เพราะเป็นหินและโคลน
    เวลาน้ำขึ้นน้ำทะเลที่นี่สวยใส ใกล้เมือง
    ทำให้บางพื้นที่ถูกซื้อกลายเป็นพื้นที่ของเอกชน
    วิลล่าและร้านอาหารริมทะเลกำลังถูกสร้่างเพิ่มขึ้น


    ที่เกาะนี้ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรน่าสนใจ
    ถนนคดโค้งที่ทอดตัวยาวตัดผ่านสวนยางเลาะริมหน้าผา
    กลับพาเราไปถึงฟาร์มหอยแห่งหนึ่ง
    ที่ว่ากันว่าราคาแพง และเรามักจะได้กินกันบนโต๊ะจีน


    เคยแต่กิน แต่ไม่เคยได้เห็นเป๋าฮื้อตัวเป็น ๆ
    จึงแวะเลี้ยวเข้าไปตามป้ายชี้ทาง
    ก็ได้พบกับบ่อปูนขนาดใหญ่สำหรับเพาะเี้ลี้ยงหอย
    มีร้านอาหารและผลิตภัณฑ์ที่ทำจากหอยเป๋าฮื้อขาย


    ฉันเดินเข้าไปตรงบ่อปูนที่เต็มไปด้วยสาหร่ายคอมบุ
    มีพนักงานของฟาร์มเดินไปยกตะกร้าสีเหลืองขึ้นมาจากน้ำ
    และเปิดใ้ห้ดูตัวหอยเป๋าฮื้อเป็น ๆ
    หอยเป๋าฮื้อที่นี่จะมีขนาดประมาณเม็ดขนุน
    ไม่ได้ตัวใหญ่ แบบที่อ่านในการ์ตูนแต่อย่างใด


    ฉันเอง ออกจะผิดหวังเล็ก ๆ กับขนาดของเป๋าฮื้อ
    พนักงานบอกว่า พันธุ์ที่เลี้ยงนี้มาจากไต้หวัน
    และสามารถเลี้ยงในทะเลน้ำอุ่นได้
    ตัวจึงจะเล็กกว่าพวกที่เลี้ยงในทะเลน้ำเย็น

    รูปร่างของเจ้าหอยเป๋าฮื้อตัวเล็กนี้
    เหมือนหอยสองฝาที่ถูกแกะแล้ว
    และตรงหน้าที่เห็นคือส่วนที่มีเนื้อติดกับฝาข้างเดียวที่เป็นรูเล็ก ๆ เรียงกัน
    เห็นแล้วก็สงสัยว่านี่มันจะตายแล้วหรือเปล่า
    แล้วฝาอีกข้างของมันอยู่ที่ไหน


    แต่จริง ๆ แล้ว หอยเป๋าฮื้อมีลักษณะทางกายภาพแบบนี้เอง
    เป็นหอยฝาเดียว ที่ดำรงชีวิตด้วยการกินสาหร่ายคอมบุ

    นี่ถ้าฉันไม่มาอ่านการ์ตูนเจอเรื่องเป๋าฮื้ออีกครั้ง
    ก็คงลืมรูปร่างของเจ้าหอยพันธุ์นี้ไปซะแล้ว


    “หอยเป๋าฮื้อเป็นหอยประเภทหอยทาก
    ที่ดูเผิน ๆ แล้วเหมือนหอยสองฝา ที่มีฝาข้างเดียว
    คล้ายกับว่าคอยค้นหาคู่ที่ข้างหนึ่ง
    ที่ไม่มีวันจะได้พบเจอ…”

    .:: จากการ์ตูนเรื่อง สูตรอร่อยสาวซูชิ จานที่ 21 ::.

    ราวกับคำว่า Abalone ที่แปลว่าหอยเป๋าฮื้อ
    จะมีรากศัพท์มาจาก Aba-lonely
    ลองนึก ๆ ดูแล้ว แม้แต่ชื่อของเป๋าฮื้อยังรู้สึกโดดเดี่ยว
    ช่างเป็นหอยที่แสนเศร้าและเหงาที่สุดในจักรวาลเสียจริง T.T


    Remark:

    ใครสนใจไปเยี่ยมชมฟาร์มหอยรักข้างเดียว click ดูรายละเอียด ที่นี่ค่ะ

1 Comment »

  1. Comment by @kejuliso — February 4, 2010 @ 1:22 pm

    สงสัยฉันคงเป็นหอยเป๋าฮื้อสินะ Y Y

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment

Centurion Wordpress Theme